Jaki typ rury jest używany do gazu ziemnego? Stal, CSST i PE

Rodzaje rur stosowanych do gazu ziemnego w skrócie

Gaz ziemny przepływa co najmniej czterema rodzajami rur, a to, który z nich jest właściwy, zależy od tego, gdzie przebiega linia. Stal transportuje gaz na duże odległości, rury z żeliwa czarnego i falistej stali nierdzewnej służą wewnątrz budynków, a w dystrybucji podziemnej dominuje polietylen.

Rozmiar rur również jest bardzo zróżnicowany. Według przegląd systemów gazu ziemnego sporządzony przez federalną agencję ds. bezpieczeństwa rurociągów , linie zbierające i przesyłowe budowane są z rur stalowych , podczas gdy w sieciach dystrybucyjnych zastosowano żeliwo, stal, miedź i tworzywa sztuczne, przy czym obecnie najczęstszym wyborem w przypadku nowych instalacji są tworzywa sztuczne. Linie przyłączeniowe do poszczególnych budynków mają zazwyczaj średnicę od ½ cala do 2 cali.

Jeśli Twoja linia biegnie pod ziemią, materiał jest zwykle plastikowy. Operatorzy i dostawcy pracujący w tym obszarze mogą znaleźć pełna gama rur HDPE do zastosowań wodnych, gazowych i przemysłowych uporządkowane według aplikacji.

Rura stalowa i czarna do linii przesyłowych i wewnętrznych

Stal jest koniem pociągowym przemysłu gazowego. Rurociągi przesyłowe przecinające regiony są wykonane ze stali, ponieważ metal toleruje wysokie ciśnienie robocze, a ta sama logika dotyczy wytrzymałych pionów wewnętrznych i przewodów zasilających w budynkach komercyjnych.

Czarna rura stalowa, niepowlekana rura stalowa z połączeniami gwintowanymi, pozostaje tradycyjnym wyborem dla sztywnych wewnętrznych rurociągów gazowych. Gruba ścianka jest odporna na uszkodzenia, a przypadkowe wbicie gwoździa nie sprawi, że łatwo ją przebijesz. Kompromisem jest praca : żelazo czarne jest ciężkie, należy je przyciąć i dokręcić na odpowiednią długość, a montaż zajmuje więcej czasu niż w przypadku elastycznych alternatyw.

Czarne żelazo również koroduje, gdy jest zakopane lub wystawione na działanie wilgoci, chyba że jest pokryte i zabezpieczone. Dlatego w większości nowych prac podziemne trasy odchodzą od gołego metalu.

CSST do elastycznych połączeń urządzeń

Rurki faliste ze stali nierdzewnej (CST) to elastyczna rura metalowa. Większość właścicieli domów postrzega to jako zginaną linię łączącą sztywną rurę gazową z piecem, podgrzewaczem wody lub kuchenką. Jest sprzedawany w zwojach, co oznacza, że ​​instalatorzy mogą prowadzić go wokół przeszkód bez konieczności stosowania wielu kolan i połączeń, których wymaga sztywna rura.

Jego zastosowanie ogranicza się zazwyczaj do tego końcowego połączenia. Niektóre jurysdykcje zezwalają na CSST dla systemów zasilania całego budynku, ale lokalne przepisy różnią się, więc przebieg akceptowalny w jednym mieście może nie być akceptowany w innym. Przed podaniem sprawdź przyjęty kod paliwa gazowego i postępuj zgodnie z wymaganiami producenta dotyczącymi połączeń i uziemienia.

Rura polietylenowa do podziemnej dystrybucji gazu

W przypadku podziemnych sieci dystrybucyjnych i przewodów przyłączeniowych standardowym rozwiązaniem jest polietylen. Nie rdzewieje, znosi większość chemii gleby i ugina się pod wpływem ruchu gruntu, zamiast pękać. Te cechy mają znaczenie, ponieważ wykopywanie zakopanego przewodu gazowego w celu naprawy korozji jest powolne i kosztowne.

Zaprojektowany specjalnie rura polietylenowa zbudowana do podziemnego gromadzenia i dystrybucji gazu jest wykonany z żywicy PE 4710 lub PE100 i łączony poprzez stapianie, dzięki czemu złącze staje się częścią rury, a nie uszczelnieniem mechanicznym, które może się poluzować. W przypadku większych średnic stosuje się zgrzewanie doczołowe, a mniejsze rozmiary łączy się za pomocą zgrzewania kielichowego.

Polietylen gazowy występuje w różnych klasach wytrzymałości. PE80 nadaje się do rurociągów niskiego i średniego ciśnienia, natomiast PE100 wytrzymuje wyższe ciśnienie i zapewnia większą odporność na uderzenia. Aby uzyskać głębsze spojrzenie, zob właściwości, które sprawiają, że HDPE nadaje się do transportu gazu ziemnego , w tym niską przepuszczalność gazu i długą żywotność.

Polietylen ma ograniczenia. Nie stosuje się go wewnątrz budynków na sztywne rurociągi i należy go chronić przed długotrwałym działaniem promieni słonecznych, chyba że zawiera stabilizatory UV. Temperatury robocze standardowych rur gazowych HDPE zazwyczaj wahają się od około -40°C do 60°C.

Materiały, które nigdy nie powinny przenosić gazu ziemnego

Rura stalowa ocynkowana to najczęstszy błąd. Wygląda jak czarne żelazo, ale powłoka cynkowa może z czasem odpryskiwać i zatykać regulatory, zawory i otwory urządzenia. Rury ocynkowanej nie wolno nigdy stosować do przewodów gazowych.

Standardowe rury instalacyjne z PVC i ABS również nie nadają się do stosowania z gazem pod ciśnieniem. Są przeznaczone do odprowadzania wody, drenażu lub odpowietrzania i nie są przystosowane ani certyfikowane do pracy z paliwem gazowym. Korzystanie z nich stwarza ryzyko kruchego uszkodzenia i wycieków.

Miedź i żeliwo pojawiają się w starszych systemach dystrybucyjnych, ale przepisy dotyczące miedzi różnią się w zależności od regionu, a żeliwo jest w dużej mierze materiałem przestarzałym, który zastępuje przedsiębiorstwa użyteczności publicznej. W razie wątpliwości każdą rurę, która nie jest wymieniona i oznaczona dla paliwa gazowego, należy traktować jako nieodpowiednią.

Jak wybrać odpowiednią rurę gazową

Zacznij od trzech pytań: czy linia jest zakopana czy odsłonięta, jakie jest ciśnienie robocze i na co pozwalają lokalne przepisy? Odpowiedzi zwykle zawężają pole do jednego lub dwóch materiałów.

• Zakopana linia: wybierz polietylen przystosowany do gazu, stapiany, a nie łączony mechanicznie.
• Sztywna linia wewnętrzna: czarne żelazo lub stal, instalowane zgodnie z kodem.
• Podłączenie urządzenia: CSST lub zatwierdzone złącze elastyczne.
• Linia wysokiego ciśnienia: należy używać stali lub polietylenu o wysokiej wytrzymałości, dostosowanego do ciśnienia.

W przypadku polietylenu grubość ścianki ustalana jest na podstawie współczynnika SDR. Niższy SDR oznacza grubszą ściankę i wyższą pojemność ciśnieniową, a systemy gazowe zwykle określają SDR11 dla wyższego ciśnienia i SDR17 dla ogólnego ciśnienia. Wskazówki dot jak dopasować gatunek PE, grubość ścianki i metodę łączenia do linii gazowej przechodzi przez każdą decyzję.

Wreszcie praca gazowa jest regulowana. W większości miejsc wymagane są pozwolenia, próby ciśnieniowe i montaż przez licencjonowanego specjalistę, a sama rura powinna posiadać certyfikaty zgodności z uznanymi normami, takimi jak ISO lub ASTM. Nieprawidłowo zainstalowany właściwy materiał nadal stanowi zagrożenie.