Jaki typ rury jest używany do gazu ziemnego? Materiały według lokalizacji

Krótka odpowiedź: to zależy od tego, gdzie biegnie linia

Żadna pojedyncza rura nie prowadzi gazu ziemnego ze studni do pieca. Materiał zmienia się w zależności od zadania: stal do dużych linii przesyłowych gazu przez regiony, plastik do podziemnych linii zasilających dzielnice oraz żelazne lub elastyczne rury ze stali nierdzewnej wewnątrz budynków.

Według przegląd systemów rurociągów gazu ziemnego sporządzony przez federalną agencję ds. bezpieczeństwa rurociągów , linie zbierające i przesyłowe budowane są ze stali, natomiast w systemach dystrybucyjnych wykorzystuje się żeliwo, stal, miedź i tworzywa sztuczne. Rura z tworzywa sztucznego jest obecnie najczęściej instalowanym materiałem w dystrybucji.

W pozostałej części tego artykułu opisano przepływ gazu w dół strumienia, dzięki czemu można sprawdzić, która rura należy do danego etapu i dlaczego.

Rura stalowa do linii zbierających i przesyłowych

Pierwsze dwa etapy systemu gazowego, czyli zbieranie surowego gazu ze studni produkcyjnych i transportowanie go na duże odległości, opierają się na stali. Na zewnątrz rurociągów rury w tych systemach mają średnicę od 2 cali do 42 cali, dlatego też wytrzymałość pod stałym ciśnieniem ma większe znaczenie niż elastyczność.

Stal znajdująca się pod ziemią lub na zewnątrz wymaga ochrony. Zwykle wybiera się stal Schedule 40 w połączeniu z powłoką chroniącą przed glebą i wilgocią. Powszechną powłoką fabryczną jest trójwarstwowy system składający się z żywicy epoksydowej, kleju i polietylenu.

Dystrybucja ma miejsce tam, gdzie historia materiału staje się bardziej zróżnicowana. Starsze sieci nadal zawierają żeliwo, stal i miedź, ale w nowych konstrukcjach zastosowano tworzywa sztuczne.

Rura polietylenowa do podziemnych linii dystrybucyjnych i usługowych

Gdy gaz opuści system przesyłowy i uda się w stronę domów i przedsiębiorstw, polietylen (PE) to standardowa rura zakopana . Nie rdzewieje, wygina się wystarczająco, aby dopasowywać się do nierównego podłoża i występuje w długich, ciągłych odcinkach, więc odcinek wymaga znacznie mniej połączeń niż sztywna rura. PE klasy gazowej jest zwykle żółty lub czarny z żółtym paskiem.

Połączenia wykonuje się za pomocą zgrzewania lub złączek mechanicznych, dlatego montaż to zadanie dla przeszkolonych załóg, a nie weekendowy projekt. W szczególności połączenie doczołowe pozwala uzyskać połączenie tak mocne, jak sama rura.

W pracy z gazem dominują dwa gatunki żywic. PE80 nadaje się do linii niskiego i średniego ciśnienia, podczas gdy PE100 wytrzymuje wyższe ciśnienie przy większej odporności na uderzenia i dłuższej żywotności. Produkt taki jak ten rura polietylenowa przeznaczona do podziemnego gazu ziemnego zazwyczaj waha się od DN20 do DN1200 i jest produkowany zgodnie z normami takimi jak ISO 4427 i ASTM F2619.

Jeśli chcesz poznać techniczne powody popularności PE, zapoznaj się z tym wyjaśnieniem właściwości, które sprawiają, że HDPE nadaje się do transportu gazu szczegółowo omawia odporność na korozję, niską przepuszczalność gazów i złącza termojądrowe.

Czarne żelazo i CSST wewnątrz budynków

Wewnątrz domu większość pracy wykonują dwa materiały: rura z czarnego żelaza i rura falista ze stali nierdzewnej (CSST).

Czarne żelazo to stal miękka bez powłoki cynkowej. Jest sztywny, połączony za pomocą gwintowanych złączek i uszczelniony zatwierdzoną masą uszczelniającą lub taśmą. Jest twardy, trudny do przekłucia zabłąkanym paznokciem i jest jedną z tańszych opcji. Kompromisem jest praca, ponieważ każdą długość należy przyciąć i gwintować, aby pasowała, a w obecności wilgoci może rdzewieć.

CSST to elastyczna rurka ze stali nierdzewnej, zwykle pokryta żółtą lub czarną plastikową osłoną. Dostarczany jest w długich rolkach i przechodzi przez ściany i sufity z niewielką liczbą połączeń, co skraca czas montażu i zmniejsza potencjalne punkty nieszczelności. Kosztuje więcej w przeliczeniu na stopę i wymaga podłączenia elektrycznego i uziemienia do instalacji elektrycznej budynku, aby zmniejszyć uszkodzenia spowodowane piorunami lub przepięciami. W wielu domach CSST służy jako elastyczne połączenie pomiędzy sztywnymi liniami zasilającymi i urządzeniami.

Materiały rurowe, które nie powinny przenosić gazu ziemnego

Niektóre znane materiały instalacyjne nie nadają się do gazu, a przyczyny są specyficzne.

• Stal ocynkowana: Powłoka cynkowa może z czasem odpryskiwać. Cząsteczki przemieszczają się przez system i mogą zatykać regulatory i otwory palnika.
• Miedź: Środek zapachowy merkaptan dodany do gazu ziemnego może reagować z miedzią, powodując korozję wewnętrzną i ostatecznie ścieńczenie ścianki. Większość jurysdykcji ogranicza to, chociaż lokalne przepisy są różne.
• PCV i PCV: Nie są one przystosowane do ciśnienia gazu ziemnego i szybko ulegają degradacji w przypadku pracy z gazem.

Aby bliżej przyjrzeć się wpływowi tworzyw sztucznych i metali na trwałość, zobacz to porównanie porównanie HDPE z PVC i stalą pod względem wytrzymałości i trwałości . Należy pamiętać, że PE i PCV to bardzo różne materiały: PE o klasie gazowej jest przeznaczony do tego zadania, podczas gdy standardowe PCV nie.

Porównanie materiałów rur do gazu ziemnego

Jak wybrać odpowiednią rurę gazową

Zacznij od lokalizacji, a następnie wykonaj cztery kontrole.

1. Ocena ciśnienia. Grubość ścianki jest zgodna ze standardowym współczynnikiem wymiarów (SDR). Niższy SDR oznacza grubszą ściankę i wyższą zdolność ciśnieniową. SDR11 jest powszechnie stosowany w przewodach o wyższym ciśnieniu, a SDR17 do przewodów o ciśnieniu ogólnym.
2. Gatunek żywicy. W przypadku PE dopasuj PE80 lub PE100 do ciśnienia w układzie.
3. Środowisko operacyjne. PE zwykle działa w temperaturze od -40 do 60 stopni Celsjusza. W zimnym klimacie wybierz materiał o dobrej wytrzymałości w niskich temperaturach i rozważ grubszą ściankę.
4. Certyfikacja i kod. Poszukaj rur certyfikowanych zgodnie z uznanymi normami, takimi jak ISO, ASTM lub EN i potwierdź, że lokalne przepisy gazowe dopuszczają ten materiał.

Aby uzyskać głębsze omówienie tych czynników, this praktyczny przewodnik dotyczący wyboru rury gazowej HDPE pod kątem długoterminowej stabilności obejmuje metody łączenia, praktykę instalacyjną i bieżącą kontrolę.

Niezależnie od materiału, każda nowa lub zmodyfikowana linia gazowa powinna zostać poddana próbie ciśnieniowej przed oddaniem do użytku, a prace powinny zostać wykonane i sprawdzone przez licencjonowanego wykonawcę zgodnie z lokalnymi zezwoleniami.