Typy rur gazowych i rozmiary rur PPR: kompletny przewodnik

Bezpośrednia odpowiedź: zatwierdzone typy rur do przewodów gazowych

Najczęściej stosowanymi rurami do przewodów gazowych są rura ze stali czarnej, rura falista ze stali nierdzewnej (CSST), rura miedziana i rura polietylenowa (PE). . Właściwy wybór zależy od tego, czy instalacja znajduje się pod ziemią, czy na powierzchni, wewnątrz czy na zewnątrz, oraz od obowiązujących lokalnych przepisów budowlanych. Rura PPR — bezładny kopolimer polipropylenowy — jest nie posiada homologacji do instalacji gazowej w większości jurysdykcji; jest to materiał do instalacji ciepłej i zimnej wody, a nie materiał do rurociągów gazowych.

Zrozumienie typów rur gazowych i rozmiarów rur PPR ma znaczenie dla każdego, kto planuje instalację wodno-kanalizacyjną lub gazową, ponieważ te dwa systemy często przebiegają przez ten sam budynek i są określone na tym samym etapie projektu. W tym przewodniku szczegółowo omówiono oba tematy.

Rura stalowa czarna: standard dla wewnętrznych przewodów gazowych

Czarna rura stalowa jest najczęściej stosowanym materiałem do dystrybucji gazu ziemnego i propanu wewnątrz budynków mieszkalnych i komercyjnych w Ameryce Północnej i dużej części Europy. Swoją nazwę zawdzięcza powłoce powierzchniowej z ciemnego tlenku żelaza — w przeciwieństwie do rur ocynkowanych nie ma powłoki cynkowej, co sprawia, że ​​jest preferowana do gazu, ponieważ cynk może się odklejać i zatykać regulatory i zawory.

Produkowana jest czarna rura stalowa do gazu ASTM A53 lub ASTM A106 standardowych i jest dostępny w grubościach Schedule 40 (ściana standardowa) i Schedule 80 (ściana bardzo ciężka). Załącznik 40 stosowany jest w zdecydowanej większości domowych instalacji gazowych. Kluczowe cechy:

• Nadaje się do ciśnień roboczych do 125 psi w Załączniku 40 dla typowych rozmiarów budynków mieszkalnych.
• Łączone za pomocą złączek gwintowanych i środka uszczelniającego do rur (uszczelniacz do gwintów dopuszczony do gazu) lub za pomocą połączeń spawanych w zastosowaniach komercyjnych.
• Nie nadaje się do bezpośredniego zakopania w ziemi bez powłoki ochronnej – goła czarna stal szybko koroduje w kontakcie z glebą.
• Typowe rozmiary mieszkań wahają się od ½ cala do 2 cali NPS ; większe średnice stosowane w dystrybucji komercyjnej i przemysłowej.

Jedna krytyczna uwaga dotycząca instalacji: nigdy nie używaj rur ze stali ocynkowanej do gazu . Powłoka cynkowa z czasem reaguje z niektórymi dodatkami gazowymi i może powodować powstawanie białego osadu proszku, który blokuje regulatory i uszkadza elementy urządzenia. Jest to wyraźnie zabronione na mocy ustawy NFPA 54 (Krajowy kodeks paliw gazowych) w USA.

CSST: Rury faliste ze stali nierdzewnej do elastycznych przebiegów

Rury faliste ze stali nierdzewnej (CSST) stają się coraz bardziej popularne od lat 90. XX wieku jako alternatywa dla sztywnych rur ze stali czarnej, szczególnie w przypadku modernizacji i skomplikowanych tras. Jest to elastyczna rura ze stali nierdzewnej w żółtym płaszczu, która może zginać się wokół przeszkód i być prowadzona przez ściany i belki stropowe bez konieczności stosowania dużej liczby złączek wymaganych w przypadku sztywnych rur.

Główne marki CSST w USA to m.in Gastite, TracPipe i OmegaFlex . CSST jest zatwierdzony zgodnie z ANSI/LC1 i wymieniony przez ICC i NFPA 54. Kluczowe uwagi praktyczne:

• Dostępne w rozmiarach od 3/8 cala do 2 cali (równoważna średnica rury); dobór opiera się na tabelach przepustowości dostarczonych przez producenta.
• Szybszy w montażu niż sztywna stal czarna — badania sugerują, że CSST skraca czas instalacji o 30–50% przy typowych pracach mieszkaniowych.
• Wymagania dotyczące klejenia i uziemienia są krytyczne : CSST musi być podłączony do systemu uziemienia elektrycznego budynku, ponieważ jego cienka falista ściana jest podatna na łuk elektryczny wywołany wyładowaniami atmosferycznymi, który może przebić rurę.
• Niedozwolone do użytku w niektórych jurysdykcjach bez dodatkowego połączenia przy każdym podłączeniu urządzenia — zawsze sprawdź zmiany w lokalnych przepisach.

Rury miedziane do gazu: dozwolone w niektórych regionach, zabronione w innych

Rury miedziane (typ K i L) są zatwierdzone do użytku z gazem w wielu częściach Stanów Zjednoczonych, Kanady i Australii, ale zabronione w kilku stanach i miejscowościach ze względu na obawy, że siarkowodór w dostawie gazu reaguje z miedzią, tworząc osady siarczku miedzi. Zawsze sprawdź lokalne przepisy przed określeniem miedzi jako gazu.

Tam, gdzie jest to dozwolone, miedź jest używana głównie do złączy urządzeń i krótkich odcinków wewnętrznych. Łączy się go za pomocą złączek kielichowych lub połączeń lutowanych (lutowanych) – nigdy za pomocą lutowia ołowiowego, co jest zabronione we wszystkich zastosowaniach gazowych. Miedź nie jest wykorzystywana w podziemnych instalacjach gazowych.

Rura polietylenowa (PE): standard podziemnej dystrybucji gazu

Polietylen o dużej gęstości (HDPE) i rury z polietylenu średniej gęstości (MDPE) to dominujące materiały w podziemnych systemach dystrybucji gazu, od sieci użyteczności publicznej po linie przydomowe. Rura PE jest odporna na korozję, wystarczająco elastyczna, aby dostosować się do ruchu gruntu i można ją łączyć za pomocą stapiania cieplnego, tworząc szczelne monolityczne złącza, które przewyższają łączniki mechaniczne w instalacjach podziemnych.

Rura PE do gazu produkowana jest wg ASTM D2513 w USA i do EN 1555 w Europie. Kluczowe dane techniczne:

• Kodowane kolorami żółty (USA) lub żółty stripe on black (Europa) w celu identyfikacji usług gazowych; nigdy nie używaj zwykłej czarnej rury wodnej PE do gazu.
• Dostępne w klasach ciśnienia: PE 2406, PE 3408, PE 4710 (oznaczenia w USA) — liczby odnoszą się do podstawy konstrukcji hydrostatycznej materiału i wpływają na dopuszczalne ciśnienie robocze.
• Należy zainstalować z minimalną głębokością pokrywy 18 cali (450 mm) pod własnością prywatną i 24 cale (600 mm) pod jezdniami zgodnie z NFPA 54 i większością lokalnych przepisów.
• Nie można stosować nad ziemią ani wewnątrz budynków — PE musi przejść w stal lub CSST w miejscu, w którym linia przyłączeniowa wchodzi do konstrukcji, za pomocą zatwierdzonego łącznika przejściowego.

Porównanie typów rur gazowych według zastosowania

Co to jest rura PPR i gdzie jest faktycznie używana

Rura PPR (kopolimer statystyczny polipropylenu) to termoplastyczny system rur stosowany wyłącznie do zaopatrzenie w ciepłą i zimną wodę pitną, ogrzewanie wodne i transport płynów przemysłowych . Nie jest to materiał na rury gazowe. PPR łączy się metodą stapiania na gorąco (zgrzewanie kielichowe lub doczołowe), tworząc bezszwowe połączenia, które są tak mocne jak sama rura — to kluczowa zaleta w porównaniu z systemami gwintowanymi lub wciskanymi.

Rura PPR jest produkowana według ISO 15874 (norma międzynarodowa) i DIN 8077/8078 (norma niemiecka), które są specyfikacjami najczęściej przywoływanymi na całym świecie. Jest oznaczony kolorem zielonym lub białym dla zimnej wody i zazwyczaj szarym lub z czerwonym paskiem dla systemów ciepłej wody.

PPR jest popularny w Europie, na Bliskim Wschodzie, w Azji i Ameryce Łacińskiej jako zamiennik miedzi i stali ocynkowanej w instalacjach wodociągowych w budynkach. W Stanach Zjednoczonych odnotowano wolniejsze przyjęcie, gdzie PEX i CPVC dominują na rynku rur z tworzyw sztucznych do zastosowań domowych.

Rozmiary rur PPR: wymiary, grubość ścianki i wartości ciśnienia

Dobór rur PPR odbywa się zgodnie z metrycznym systemem OD (średnica zewnętrzna) zgodnie z normą ISO 15874. Rury są klasyfikowane według ich SDR (standardowy współczynnik wymiarów) — stosunek średnicy zewnętrznej do grubości ścianki — który określa ciśnienie znamionowe. Typowe klasy SDR to:

• SDR 11 (PN 10): Dopuszczalne dla ciśnienia roboczego 10 barów; stosowany w instalacjach ciepłej wody o temperaturze do 60°C.
• SDR 7.4 (PN 16): Znamionowe dla 16 barów w temperaturze 20°C; najpopularniejsza klasa do zaopatrzenia w ciepłą i zimną wodę w budynkach ogólnobudowlanych.
• SDR 6 (PN 20): Ciężka ściana; znamionowe na 20 barów; stosowane w zastosowaniach przemysłowych lub tam, gdzie współistnieją podwyższona temperatura i ciśnienie.

Należy zwrócić uwagę na wartości ciśnienia zmniejszać się wraz ze wzrostem temperatury . Rura PN 16 PPR o ciśnieniu znamionowym 16 barów w temperaturze 20°C ma tylko przybliżone parametry znamionowe 4–5 barów w temperaturze 70°C . Przy określaniu PPR dla zastosowań związanych z ciepłą wodą lub ogrzewaniem powyżej 60°C należy zawsze zapoznać się z krzywą obniżenia wartości znamionowych producenta.

Tabela rozmiarów standardowych rur PPR

Wybór odpowiedniego rozmiaru rury PPR do typowych zastosowań

Dobór rur PPR w wodociągach budynków opiera się na zasadach prędkości przepływu i spadku ciśnienia. Jako praktyczny przewodnik, najczęściej stosowane rozmiary różnych części instalacji budynku to:

• 20 mm średnica zewnętrzna: Indywidualne podłączenia armatury — pojedynczy kran, toaleta, prysznic, pralka. Nadaje się do połączeń jednopunktowych w odległości do około 5 metrów od rozdzielacza.
• 25 mm średnica zewnętrzna: Krótkie rozgałęzienia obsługujące 2–3 armatury lub pojedyncze połączenia, w przypadku których dłuższe odcinki rur zwiększają spadek ciśnienia.
• 32 mm średnica zewnętrzna: Odgałęzienia obsługujące grupę łazienkową (WC, umywalka, wanna/prysznic); minimalny zalecany rozmiar pełnego odgałęzienia łazienki w większości instalacji mieszkaniowych.
• 40 mm średnica zewnętrzna: Główne piony dystrybucyjne w małych budynkach mieszkalnych; pozioma sieć zasilająca wiele łazienek.
• 50 mm średnica zewnętrzna: Główny punkt wejścia do budynku i piony w średnich budynkach mieszkalnych i małych budynkach komercyjnych.
• 63 mm i więcej: Budowa sieci energetycznej w większych budynkach komercyjnych lub wielopiętrowych budynkach mieszkalnych; wodna sieć dystrybucji ciepła.

Przydatna zasada: prędkość przepływu wody w instalacjach PPR powinna wynosić od 0,5 do 2,0 m/s . Prędkości powyżej 2,0 m/s generują hałas i przyspieszają zużycie złączek; prędkości poniżej 0,5 m/s umożliwiają osadzanie się osadu. W przypadku systemów ciepłej wody zaleca się utrzymywanie prędkości poniżej 1,5 m/s, aby zminimalizować naprężenia termiczne armatury.

Rura PPR a inne materiały na rury z tworzyw sztucznych

Kluczowe zasady instalacji linii gazowych: czego nie należy popełniać źle

Błędy w instalacji linii gazowej niosą ze sobą poważne konsekwencje dla bezpieczeństwa. Oto najważniejsze wymagania przepisów i najlepsze praktyki, niezależnie od materiału rury:

• Próba ciśnieniowa przed uruchomieniem: Przed podłączeniem urządzeń wszystkie nowe przewody gazowe muszą zostać poddane próbie ciśnieniowej i sprawdzone pod kątem szczelności. NFPA 54 wymaga testowania co najmniej 1,5-krotność maksymalnego ciśnienia roboczego , przy czym minimalne ciśnienie próbne wynosi 3 PSI dla systemów działających przy ciśnieniu 2 PSI lub niższym.
• Brak plastikowej rury do gazu w pomieszczeniu: Rura PE (żółta) przeznaczona jest wyłącznie do zastosowań pod ziemią. Prowadzenie rur PE do budynków lub przez budynki stanowi naruszenie przepisów praktycznie w każdej jurysdykcji.
• Osadnik (odciek) przy każdym urządzeniu: Co najmniej pionowy spadek 3 cale rurę zakrytą u dołu należy zainstalować bezpośrednio przed każdym przyłączem urządzenia gazowego, aby wychwytywać zanieczyszczenia i kondensat, zanim dostaną się one do zaworu urządzenia.
• Ręczny zawór odcinający w zasięgu każdego urządzenia: Wymieniony kurek gazowy musi być zainstalowany w odległości 6 stóp od każdego urządzenia gazowego i w tym samym pomieszczeniu, do którego można uzyskać dostęp bez użycia narzędzi.
• Dobór rur w oparciu o długość i zapotrzebowanie BTU: Zbyt mała rura gazowa powoduje spadek ciśnienia, który pozbawia urządzenia paliwa. Zawsze korzystaj z tabel rozmiarów zawartych w normie NFPA 54 lub lokalnych przepisach dotyczących paliw gazowych, a nie z szacunkowych szacunków. A Czarna rura stalowa ½ cala Schedule 40 na głębokości 3 metrów może przenosić około 175 000 BTU/godz. przy spadku ciśnienia WC o 0,3 cala — ale na wysokości 30 stóp ta sama rura dostarcza tylko około 60 000 BTU/godz.
• Wymagania dotyczące zezwoleń i kontroli: Prace związane z rurociągami gazowymi wymagają pozwolenia i kontroli w prawie wszystkich jurysdykcjach USA. Niedozwolone prace gazownicze stanowią poważną odpowiedzialność i w razie wypadku mogą unieważnić ubezpieczenie domu.